Geleen 1

Zware nederlaag tegen D4 bij seizoenstart Geleen-1: 6½ - 1½

Het heroptreden van Geleen in de KNSB-competitie is niet onder een goed gesternte gebeurd.

Ofschoon we hadden afgesproken om zeer vroeg (10.45 u) te vetrekken waren 5 spelers pas om 13.25 u aanwezig in de speelzaal en moesten meteen aan de borden plaatsnemen want tegenstander D4 had de klokken na pakweg 10 minuten wachten aangezet (we hadden dus 15 minuten op de klok staan). Oorzaak was dat Benjamin een lekke band had en het een hele tijd duurde voordat we hiervan op de hoogte waren en hem konden oppikken.We hebben inmiddels besproken hoe we in de toekomst met een dergelijk geval zullen omgaan.D4 is een team welk dit jaar gesponsord wordt en bestaat uit louter jeugdspelers (van een jaar of 12 tot 18), hoofdzakelijk Belgen. Overigens heeft België de laatste jaren een geweldige ontwikkeling op het gebied van jeugdschaak doorgemaakt. Pakweg 25 jaar geleden was er vrijwel geen enkele Belgische jeugdspeler die zich kon meten met Nederlandse KNSB-spelers, nu is dat totaal anders. In diezelfde tijd is het Limburgse jeugdschaak van “zeer sterk” (b.v. Nederlandse jeugdkampioenen zoals Douven, Janssen en Beulen) teloor gegaan en stelt nu niet veel meer voor. Dit heeft uiteraard consequenties voor de positie van de Limburgse teams in de landelijke competities. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel van de sterkere Limburgse spelers de 40 al gepasseerd zijn. De wedstrijd begon meteen al slecht doordat Benjamin Nachbar (3) binnen een minuut of 10 al 2 pionnen kwijt was (zonder compensatie) en totaal verloren stond.Ondanks alles leek het daarna de goede kant op te gaan na pakweg anderhalf uur spelen.Tony Hendrikx (1) had een pionoffer gebracht en kreeg daar goed spel door. Toen hij evenwel verzuimde om zijn loper te ruilen tegen een paard, kreeg de tegenstander meer grip op de positie en uiteindelijk de overhand. Svenja van Orsouw(7) stond aanvankelijk iets vrijer maar wist hier niets mee te doen en toen de tegenstander een onaantastbaar paard op g4 kreeg werd de druk erg groot. Op een bepaald moment sloeg Svenja met een loper op c7 een pion en moest toen constateren dat die geen weg terug meer had. Dat was knap gespeeld van de tegenstander. Haar broer Niclas van Orsouw (5) stond toen ongeveer gelijk.Ook Marcel Frenken (4) leek aanvankelijk ‘best lekker’ te staan. Hij gaf de tegenstander evenwel gelegenheid om zich te ontwikkelen en had ‘meer’ uit zijn positie kunnen halen. jJack Renet (2) had de positie onder controle en wist zijn c-pion te ruilen tegen een belangrijke pion op e4 waardoor hij controle kreeg over de witte velden en de tegenstander met zwakke pionnen op f4 en d4 alsmede een zeer zwakke Le3 opzadelde. Daar stond tegenover dat hij zijn stukken op de koningsvleugel nog in het spel moest zien te brengen, maar (ook in de analyse) bleek dat hij het betere van het spel had. Een aanzienlijke plus had Rien Seip (8) en het was feitelijk meer de vraag welke afwikkeling hij zou kiezen naar een veel beter eindspel dan of hij beter stond. Alles bij elkaar zag het er naar anderhalf uur spelen dus best goed uit zonder dat er evenwel van ‘winnend voordeel’ gesproken kon worden. Daarna begon het mis te gaan.

Weliswaar koos Rien een afwikkeling die winnend was, maar op het moment dat het ertoe deed  kon hij kiezen tussen een pionneneindspel “uit boekje-1” en een “uit boekje-3”. Hij koos de laatste en nadat hij mistastte kwam hij niet verder dan remise.Van tevoren had Svenja reeds die loper laten insluiten en ook een wanhoopsactie om er nog iets van te maken mocht niet baten. Benjamin bleef verloren staan maar de tegenstander werd in verwarring gebracht en weigerde minstens een keer of 10 vrij eenvoudige winstvoortzettingen te kiezen. Natuurlijk een verdienste van Benjamin (die dus bleef vechten i.p.v. het hoofd te laten hangen) maar het was uiteraard de tegenstander die spoken zag en het punt uiteindelijk in een half punt zag veranderen. Jack kreeg ook even een black-out en in plaats van het geplande en juiste Da5 speelde hij het zeer zwakke Tc8 waarna de tegenstander een zeer belangrijke pion op b4 kon nemen met de dame en daardoor het initiatief volledig overnam. Hij had eigenlijk meteen een heel dikke plus toen Jack even later nogmaals een slechte voortzetting koos . Overigens juist op het moment dat hij lang aan het nadenken was in een moeilijke positie kwamen Niclas en Benjamin hem storen [midden in de berekening] om te vragen of Niclas mocht remiseren. Het is zeer goed dat er overleg gevoerd wordt met de teamleider, maar niet wanneer deze in diep gepeins verzonken is. In zo’n geval moet zeer zeker met de anderen overleg gevoerd worden en eventueel een beslissing genomen worden OF gewacht worden totdat de teamleider zijn zet gedaan heeft. Daardoor speelde Jack meteen daarna een zet die hij eerder verworpen had en verloor achter elkaar. Zijn positie was evenwel al slecht. Zonder dit gebeuren had hij wellicht meer weerstand kunnen bieden maar het is zeer de vraag of hij de positie had kunnen redden. Wolfgang (6) was ook al in het nadeel gekomen en ook hij wist zich niet meer te herstellen. Tony zag zijn aanvankelijk best goede positie verzanden en maakte in de verdediging ook nog een fout en toen was ook voor hem het einde nabij. Niclas kwam uiteindelijk in een positie terecht waarin de tegenstander 2 vrije centrumpionnen had, ondersteund door loper en toren. Dat bleek teveel voor hem. Alles bij elkaar een te hoog uitgevallen nederlaag, maar wel een die de tegenstanders verdiend hebben doordat zij goed geconcentreerd bleven spelen en gebruik maakten van de geboden kansen waar wij dat juist niet deden. Dat we te laat arriveerden zal zeker zijn invloed op de wedstrijd gehad hebben, maar het gaat te ver om de nederlaag daaraan te wijten.

 De uitslagen in deze eerste ronde zijn erg verrassend (zo hebben de 2 teams met veruit de hoogste rating verloren) en het geeft aan dat er tegen elk team ‘kansen’ zijn, maar dan zullen we wel uit een ander vaatje moeten tappen.

Teleurstellend gel

Derde ronde: Teleurstellend gelijkspel tegen De Combinatie. 

Alhoewel we het eerste punt hebben binnengehaald moeten we toch van een teleurstellend resultaat spreken. De gehele wedstrijd hebben we goede uitzichten op de overwinning gehad en ook de teamleider van De Combinatie (uit Asten, Noord-Brabant) vond een 5-3 zege onzerzijds een juiste afspeigeling van het wedstrijdverloop.

Daar koop je echter niks voor en zo hebben we een duur matchpunt kado gedaan waardoor we nog steeds onderaan de ranglijst bungelen.

 Alweer waren een paar spelers (Marcel en Benjamin) ruim 10 minuten na het afgesproken tijdstip op het verzamelpunt. Dat kan echt niet heren, wanneer je een afspraak maakt hoor je je daar ook aan te houden!

 We hadden afmeldingen van Leo, Eli, Niclas en Svenja. Marc was bereid de opengevallen plaats in te nemen zodat we met een sterk team konden aantreden, mede doordat Paul voor de eerste keer acte de presence kon geven.

Bij aankomst bleek dat De Combinatie voor een tactische opstelling had gekozen en hun 2 sterkste spelers op de borden 3 en 5 gezet had. Zij speelden nu tegen Tony en Wolfgang en dat vonden wij echt niet erg. Jack (2,z) was ziekelijk en daarom kwam het erg goed uit dat de tegenstander vanuit de opening agressief speelde en al voordat een van beiden rocheerde met b4 ten strijde trok. Hierdoor ontstond een zwakke diagonal a1-h8 en dat leidde ertoe dat Jack al snel een pluspion met een dijk van een stelling had. Daarna duurde het niet lang meer eer de executie voltrokken was. Net voordien had Benjamin(6,z) (na net 10 zetten !) geremiseerd. Hij was vooraf down vanwege 4 nederlagen op rij en daarom was tegen hem gezegd ‘speel maar vrijuit en zie maar wat je ervan maakt’. Die ban is nu dus gebroken en het zal wel weer bergopwaarts gaan. Op dat moment stond alleen Marc(8,z) duidelijk minder, maar Wolfgang had een IETS betere stelling zonder dat de tegenstander echte tegenkansen had, Tony stond ook zeker niet minder, Rien(7,w) een tikkeltje beter en Paul(1,w) stond ongeveer gelijk.

Even later maakte de tegenstander van Paul een fout en dat resulteerde in stukverlies. Rien wist de stelling te openen waarna hij een iets beter eindspel kreeg, met name doordat hij de goede loper had tegenover een vastgelegde eenzame pion op e5 en de tegenstander de slechte loper had. Wolfgang kreeg druk en wikkelde af naar een paardeindspel waarin hij een pion won. Marc stond ondertussen verloren, bleef vechten maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in zijn tegenstandster.

Enige partij die onduidelijk was gedurende de gehele wedstrijd was die van Marcel(4,z). Hij bleef toch ene beetje achter met ontwikkeling (met name doordat de Lc8 op zijn plaats bleef) en het nemen van een pion op b2 was dubieus. De tegenstander kreeg een sterke aanval middels een stukoffer, maar die werd afgeslagen. Of hier meer heeft ingezetn voor de tegenstander zal de analyse moeten uitwijsen. Nu was het extra stuk uiteraard beslissend en stonden we met 3½-½ voor. Verwacht mocht nu worden dat Wolfgang zou winnen, Rien wellicht zou winnen doch zeker remise, Tony zeer waarschijnlijk remise en Marc zou verliezen. Geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen.

Oops-1, Tony maakt een fout en geeft een pion weg. Die bleek uiteindelijk doorslaggevend.

Oops-2, Rien geeft een kwaliteit weg en verliest natuurlijk ook.

Oops-3, Wolfgang kan de weelde niet aan en weigert tot tweemaal toe een pion te dekken (met winst) en geeft hierna zelfs zijn pluspion weg : remise is niet te voorkomen. Wolfgang de Cauter – Egbert Clevers :

wit : Kd3, Pg6, a4,b3,c4,f3,g3,h4  zwart : Ke6,Pd4,a5,b6,c5,f5,h5

Wanneer wit hier gewoon Ke3 speelt is er niets aan de hand. Weliswaar verliest hij pion b3, maar na Pf4 gaat de zwarte pion op h5 eraan en krijgt wit 2 vrijpionnen op de koningsvleugel die gewoon winnen.

In plaats daarvan speelt hij Pf4,Pf3 Ph5,Ke5 Pf4??, Ph4 en zwart heeft zijn pion terug en het wordt remise (NB indien wit nu op h4 neemt heeft hij weliswaar de verste vrijpion, maar in dit geval is die verliezen!)

 Gezien het wedstrijdverloop en wellicht nog meer gezien de andere uitslagen in de klasse hebben we hier een heel duur punt laten liggen.

De volgende wedstrijd (op 13 december tegen DJC-2) moet er gewonnen worden.

4e Ronde :

Eindelijk een zege ; Geleen-1 – DJC-2  5½ - 2½

 Deze wedstrijd tegen ‘buurtrivaal’ DJC-2 (NB enkele jaren geleden was klasse 3H grotendeels een limburgse aangelegenheid, nu wordt Limburg alleen nog door deze beide teams in die klasse vertegenwoordigd!) was voor ons van groot belang. Bij een nederlaag zouden we toch echt alle zeilen moeten gaan bijzetten. Ook DJC-2 had grote belangen , zij hadden reeds 4 punten vergaard en bij winst zouden zij een heel grote stap naar klassebehoud hebben gezet.

Het begon allemaal zeer slecht en dat reeds een paar maanden voor de 13e december. Al lang bekend was dat een aantal spelers echt niet kon spelen. Uiteindelijk bleek de lijst de volgende spelers te bevatten : Paul Geus, Tony Hendrikx, Benjamin Nachbar, Rien Seip, Niclas en Svenja van Orsouw. Voeg daarbij dat een anatal spelers die vanuit het 2e als invaller gedacht waren (Robbie Mocsnik, Sebastiaan Smeets, Frans Hansen) ook verhinderd waren en ook Pim du Chatinier en (zelfs) Pim Stevens niet konden spelen en het wordt duidelijk dat het een crime was een goed team op de been te brengen. Uitendelijk werd besloten met 7 spelers aan te treden, iets wat dit seizoen reeds voor de 2e keer gebeurde en we toch echt moeten zien te vermijden in komende wedstrijden. Niet alleen staan we meteen 1 vol punt achter maar het werkt ook demotiverend voor de overige spelers en legt de druk van ‘moeten winnen’ op vrijwel iedereen en dat is gewoon niet goed.

Toen de opstellingen waren uitgewisseld bleek deze erg goed uit te komen voor ons : op ALLE borden waren we (op papier) sterker en ook qua speelstijl klopte het gewoon met onze ‘hoop’. In zo’n geval is het natuurlijk een voordeel dat we alle spelers kenden. Hun topscorer (Yordi Schaekens) incaseerde na 1 uur op bord 3 het ‘extra’ punt. Op dat moment was de strijd reeds in volle gang met meerdere onduidelijke partijen.  Wolfgang de Cauter (1,z) had tegen Jack Thora een (vrije) pluspion op h3 weten te krijgen, maar daar stond tegenover dat zijn koning aan de wandel ging. Eli Serbu (4,w) leek goed te staan met een pluspion en druk. Tegenstander Gerard Bisschoff speelde zoals we hem kennen op een schwindelachtige wijze tegen en dat leverde hem goede tegenkansen met als resultaat dat hij het initiatief overnam en ook een kwaliteit tegen 2 pionnen won : tricky. Luc Palmans had tegen Marcel Frenken (5,z) een zeer goede positie bereikt. Marcel gaf / blunderde een pion weg en bleef zitten met 3 niet-ontwikkelde-stukken op de damevleugel. Dit leek echt mis te gaan. Goede vooruitzichten had Leo Armino(6,w) die er tegen Lars Swijssen geen gras over liet groeien en al snel een sterke aanval had tegen diens in het centrum blijvende koning.

Ron van Dinteren(7,z) had wat ontwikkelingsvoorsprong, maar vergat dat je die het beste kunt vasthouden door je stukken die nog niet ontwikkeld zijn ook te ontwikkelen. In plaats daarvan deed hij een rare paardzet, moest even later terug en hield een geisoleerde d-pion over die onder grote druk stond. Broer Peter van Dinteren verdedigde de kleuren van Stein en deed dat tegen Marc Hendrikx(8,w). Marc stond wellicht iets beter maar tastte niet echt door. Teamleider Jack Renet(2,w) stond lekker na de opening maar zette wat al te enthousiast een koningsvleugel actie op. Zwart moest wel een tegenactie op de damevleugel doen, Via een kleine combinatie won Jack toen een pion

(diagram: wit : Kh2,Tf1,Lg2,Pe2, Lg1,Dd1,Tc1,Pa4,a2,b3,e4,f5,g3,h3

zwart : Kg8,Tf8,Le7,Dd8,Pd7,Pd5,Ta8,b4,c6,e5,g7,h7)

Wanneer zwart de c-pion met Dc7 verdedigt volgt Dd5 met stukwinst. Het beste is hier Dc8, maar zwart speelde Tc8 en werd toen verrast door Tc6! Met pionwinst voor wit .

Al met al zag het er na 1-2 uur spelen naar uit dat de uistslag dicht bij 4-4 zou zijn. Even later begon het te draaien in de voor ons goede richting. Allereerst scoorde Leo in een fraaie aanval, Wolfgang wist de pion op h3 te dekken met een collega op g4 (en f5), Marcel forceerde zijn tegenstander tot een afwikkeling die uiteindelijk een toren tegen een sloot pionnen opleverde (hij moest wel blijven uitkijken voor eeuwig schaak of erger), Eli wist de druk af te wentelen en in een eindspel terecht te komen waarin zijn pionnen gingen lopen. Weliswaar hield Jack zijn pluspion, maar hij speelde onnauwkeurig en tegenstander Leon Graff maakte hier goed gebruik van door druk te zetten die remise zou kunnen (en naar later bleek ‘moeten’) opleveren. Ron was zijn pion op d5 kwijt geraakt, maar wist af te wikkelen naar de dameeindspel en moest  proberen eeuwig schaak te bereiken. Marc had loperpaar tegen paard+loper gekregen met verder alleen nog dames en 7 pionnen op het bord. Op de een of andere wijze had hij ergens een ongelukkige hand met als gevolg dat hij een stuk verloor. Net voordien had Wolfgang 2 torens op de 2e rij gekregen en die zorgden in combinatie met de h3-pion voor ondekbaar mat op de onderste rij en dus opgave van zijn tegenstander. Marcel had toen de zaak ook onder controle en ook dat noodzaakte de tegenstander tot opgave. Het bleef punten regenen doordat Eli’s pionnen in gelid de overkant opzochten.

Jack’s tegenstander had inmiddels zijn pion teruggewonnen, maar was erg (te) bang voor een gevorderde vrijpion en gaf een stuk met als gedachte de laatste witte pion te ruilen en daardoor te remiseren. Hierna was het nog een hele tijd wachten totdat Ron zijn zo fel begeerde halfje binnenhaalde.

Door deze ruime zege zijn we nu 8e en hebben ook qua bordpunten weer aansluiting gevonden bij onze directe concurrenten. De klasse is erg aan elkaar gewaagd. Zohebben de 2 leiders ieder 6 punten (slechts 3 meer dan wij!). Volgende wedstrijd is tegen koploper Veenendaal met o.a. de broer van Pim en Tom du Chatinier.

G

Geleen-1  -  Veldhoven: 3,5 - 4,5   Het wordt erg lastig nu..

Tja, na de hard aangekomen nederlaag tegen Veenendaal (hun teamleider vond dat zij na 1½-2 uur spelen duidelijk minder stonden maar we verloren met maar liefst 6-2) was deze wedstrijd tegen Veldhoven erg belangrijk en eigenlijk cruciaal.

We hebben dit seizoen nog niet ene keer met het sterkste team kunnen spelen en ook ditmaal niet. Paul Geuss had zich al langere tijd afgemeld, hij moet dit seizoen helaas vrijwel elke keer werken op de zateragen dat we moeten spelen. Eli Serbu had vorige maand aangegeven ditmaal mee te spelen maar ook hij was verhinderd. Dat zelfde gold ook voor Marc en Tony Hendrikx, zij hadden evenwel een zeer bijzondere reden nl dat Marc in het huwelijksbootje trad en dan kun je niet verwachten dat zij toch prioriteit aan de wedstrijd tegen Veldhoven zouden geven. Ook invaller Ron van Dinteren had al in een vroeg stadium aangegeven verhinderd te zijn. Geen nood, we hadden nog 8 spelers van ‘de selectie’ over. Edoch, op vrijdagmiddag moest ook Svenja van Orsouw afzeggen vanwege dringende redenen. Dat wordt dan een probleem. Gelukkig werd Sebastiaan Smeets bereid gevonden om in te springen en zo zijn debuut in de KNSB-competitie te maken.

Gezien het toch al verzwakte team en de sterkte van de eerste bordspeler van Veldhoven werd Sebastiaan de keuze gelaten om OF in de 2e helft van het team te spelen OF op bord 1 . Hij gaf aan ‘laat het teambelang maar preveleren’ en aangezien we meer kansen zagen met een tactische opstelling werd het team omgegooid en speelde Sebastiaan op bord 1 tegen Dirk van Dooren. Na een pionoffer van wit kwam zwart onder druk en ondanks aanvankelijk goed verdedigen werd die druk steeds groter en uiteindleijk te veel voor Sebastiaan. Toch wat ervaring opgedaan .

Minder goed was het spel van Benjamin Nachbar(3,z) die had aangegeven met zwart op 4 tegen Albert Schenning te willen spelen. Dat was evenwel niet mogelijk omdat deze zelf zwart had op bord 4. Dan maar met zwart tegen diens broer Huub op bord 3. Al heel snel ging er her en der wat van het bord en trapte hij in een heel simpel aftrekschaakje. Vermoedelijk had dit toch wat ermee te maken dat Benjamin sowieso die dag een probleem had aangezien hij die avond een concert moest geven (hij had zijn viool ook bij zich) en al om 17.15 uur had moeten vertrekken en daardoor gejaagd moest spelen. Ondanks alles zag het er niet hopeloos uit voor ons daar enkele borden best aardig stonden.

Niclas van Orsouw (8,w) had een vreemde en erg scherpe stelling waarbij elk moment de balans kon doorslaan naar een van beiden (dus ook de GOEDE kant uit). Wolfgang de Cauter(7,z) had tegen Gilbert Leentjens een rustige stand op het bord weten te krijgen en een pionnetje genoept zodat we daar een vol punt verwachtten. Ook Leo Armino(6,w) stond goed. Hij had afgewikkeld naar een stelling warain hij gewoon beter stond vanwege een geisoleerde dubbelpion bij zijn tegenstander. Rien Seip(2,w) had als opdracht op te remiseren maar hij kwam beter te staan in een eindspel en op ene bepaald moment werd besloten om hier een remiseaanbod af te slaan en voorzichtig op winst te gaan spelen.

De stelling van Marcel Frenken(5,z) bood goede aanvalskansen middels ver opgerukte pionnen tegen de vijandelijke koning. Op een bepaald moment zag hij evenwel over het hoofd dat zijn dame in de problemen kwam en dat kostte een stuk en werd het heel snel 3-0 voor Veldhoven. Op dat moment sloeg Leo een remiseaanbod af na overleg met Marcel.

Blijft over Jack Renet(4,w) die er niet in slaagde om echt druk op de zwarte stelling te zetten. Op het moment dat dat toch begon te lukken overzag zijn tegenstander een paardvork. Uit armoede besloot deze toen om Jack de gelegenheid te kiezen tussen een stuk of een kwaliteitswinst. Jack koos de kwaliteit. Al met al ondanks de grote achterstand nog niet hopeloos.

Rien was de eerste die het genoegen smaakte een vol punt binnen te halen in een lopereindspel. Even later volgde Niclas wiens aanval niet doorsloeg maar wel resulteerde in een toreneindspel met elk 4 pionnen waarbij hij er een op a7 had gekregen (wel wits toren op de 7e rij en zwarts achter de pion en 3-1 pionnen van zwart op de koningsvleugel). Toen kwam het bericht dat Leo er toch in geslaagd was zijn stelling te verliezen. Dat betekende dat zowel Wolfgang als Jack zouden moeten winnen om alsnog gelijk te spelen. Dat was zeker niet onmogelijk aangezien Wolfgang inmiddels de positie had omgevormd naar een gewonnen stelling.

Dat het bij Jack niet eenvoudig was ondanks materieel voordeel was duidelijk. Hij zag niet hoe er geconsolideerd kon worden (ook computer-analyse gaf remise aan) en besloot de kwaliteit terug te geven en het te proberen met 2 pluspionnen in een eindspel waarin hij nog een toren en loper had en de tegenstander paard en toren. Normaal gesproken zeg je dan ‘fluitje van een cent’, maar dat was het in deze stelling echt niet. Sterker nog, er was helemaal geen winstvoortzetting te vinden. Hoe dat kan? Kijk maar naar de stelling hieronder:

Wat moet wit hier spelen?? Wanneer hij Tb3 speelt of Tg2 kan zwart gemakkelijk remise houden door gewoon het paard te ruilen en op d4 te nemen. Na Lc1 valt d4 ook, terwijl na Lc3 de pion op a3 valt. Maar na La1 speelt zwart Ta8 en valt die pion ook. Wit probeerde nog met  La1,Ta8  d5 in troebel water te vissen maar na Ke7! Was het gewoon hopeloos en werd het enkele zetten later remise en de nderlaag een feit ondanks dat Wolfgang bekwaam won.

 Je kunt zeker niet zeggen dat Veldhoven onverdiend gewonnen heeft en ook niet dat wij (zoals in voorgaande ronden een paar keer gebeurde) een zeer goed staande wedstrijd verloren hebben, maar wel kun je zeggen dat er met een beetje geluk echt meer in had gezeten

 We staan nu laatste en met nog 3 wedstrijden te spelen wordt het ERG moeilijk. De komende wedstrijden zullen we toch echt in de sterkst mogelijke opstelling moeten aantreden anders gaat het echt mis. Gezien de ‘hoeveelheid’ bordpunten moeten we waarschijnlijk 5 punten halen uit de komende 3 wedstrijden. Niet onmogelijk maar wel een taak waar je “U” tegen zegt. Laat eenieder de komende data (28 maart, 18 april en 9 mei) daarom echt RESERVEREN zodat we eens COMPLEET kunnen verschijnen.

Jack Renet.

Weer niet : G        

Geleen-1 - Pion Groesbeek: 4 - 4 

Alweer is het niet gelukt en alweer zeiden ook de tegenstanders dat we hetgrootste deel van wedstrijd op winst gestaan hebben en alweer waren we niet in de sterkste opstelling.

Het wordt nu wel erg moeilijk want zeges in de laatste 2 ronden zijn noodzakelijk. Het ziet er naar uit dat Limburg dit jaar zelfs 2 teams uit de KNSB ziet degraderen want DJC-2 is in vrijwel dezelfde situatie verzeild geraakt, jammer. Afmeldingen waren er ditmaal van Paul, Benjamin, Rien en Niclas. Ditmaal werd ervoor gekozen om Ron van Dinteren als invaller op te stellen en Marc Hendrikx als standby. We speelden in multifunctioneel centrum ‘t Raodhoes in Spaubeek daar ons clublokaal weer eens niet beschikbaar was. Op zichzelf een heel mooi zaaltje waar we speelden, maar wel gehorig. Tegenstander PION Groesbeek is een team waarvoor men veel bewondering moet opbrengen en een ideaal voor de teamleider. Zes van hun spelen spelen al van voor 1975 (toen zij de eerste keer tegen een team uit deze regio [GESS] speelden) mee. Een zevende speler (Schonenberg) speelt ook al heel wat jaartjes mee en nu hebben ze een ‘groentje’ erbij die net als alle anderen alle wedstrijden meespeelt. Ongetwijfeld zijn zij uniek in de KNSB daar zij niet alleen dit jaar telkens compleet verschijnen maar dat elk jaar doen, het woord ‘invaller’ schijnt niet in het Groesbeeks dialect te bestaan en ongetwijfeld komt dit doordat zij gezamenlijk de naam van hun vereniging (Punten Is Ons Nevendoel) eer aandoen. Voig jaar kwam het team slecht in het nieuws van de KNSB doordat er iets voorgevallen is tijdens een wedstrijd tegen Veenendaal. Vreemd, want dit team staat wel bekend als fanatiek doch ook als sportief .  Vroeger was dit team nog een stuk sterker dan nu en hadden zij 5 spelers in de range 2150-2240, nu de jaartjes zijn gaan tellen hebben ze ruim 100 punten elk moeten inleveren, maar hebben een brok ervaring.

Na ongeveer 1½ uur spelen werd een bloedeloze remise getekend door Jack(1,z). Tegenstander Luuk de Ruyter ging elke complicatie uit de weg en alhoewel Jack nog probeerde leven in de brouwerij te brengen was remise niet te vermijden. Geen probleem want Leo(6,w) (tegen Olav Schonenberg) had een dijk van een aanval, Svenja van Orsouw(8,w) stond met haar gedekte vrijpion en de veel betere positie al op winst tegen Wopke Veenstra en ook Eli Serbu(2,w) had een sterke aanval met drukpositie tegen Wim Molenkamp op het bord. Daarbij stond Tony Hendrikx(4,w) duidelijk beter tegen Jasper Bons. Bij Wolfgang de Cauter(5,z) tegen Leo Wijnhoven en Marcel Frenken(3,z) tegen Theo Wijnhoven was de stelling nog min of meer in evenwicht. De enige die (grote) problemen had was Ron van Dinteren(7,z) die tegen Jan Fleuren (hij speelde de andere wedstrijden telkens op een van de topborden) al heel snel een puinhoop had en de stukken al had kunnen opruimen indien de tegenstander na een schaakje zijn koning had verzet i.p.v. er een stuk ertussen te zetten.

Daarna gebeurde er een hele tijd niks en vanalles tegenlijkertijd totdat Eli de aanval in stukwinst wist om te zetten en de tegenstander even later opgaf. Wellicht dat Wolfgang nog enige druk te verwerken had, maar zijn tegenstander zag geen goede aanvalsmogelijkheden en de remise werd een feit. Leo had reeds een kwaliteit kunnen pakken waarbij de tegenstander wel het initiatief zou overnemen. Beter was evenwel nog om gewoon met zijn aanval verder te gaan en druk te houden. In plaats daarvan wikkelde hij af en dacht een pion te winnen. De val waarin hij trapte was al een half uur duidelijk toen hij erin trapte en het stukverlies dat daaruit resulteerde noodzaakte hem om op te geven. Ook de tegenstanders waren het erover eens dat Geleen hier een vol punt heeft laten liggen. Hierdoor werd het de vraag of we de wedstrijd nog konden winnen. Nog steeds stond Tony iets beter, maar het was zeker niet eenvoudig. Ron verdedigde zich zeer taai en de tegenstander slaagde er nog steeds niet in om iets te vinden om die harde noot te kraken. Marcel had zelfs iets initiatief gekregen. Svenja stond inmiddels 2 verbonden vrijpionnen voor doch maakte het zichzelf moeilijker dan nodig door af te wikkelen naar een dameeindspel en daarbij haar koning ‘de ruimte’ te geven.

Na ruim 4 uur spelen kwam bij Tony ook een dameeindspel op het bord en werd (mede gezien de stand op de andere borden) besloten geen risiko te lopen winstpogingen te staken en remise te accepteren. Svenja deed het verkeerd en na dameruil promoveerden beiden. Gelukkig hield zij 4 tegen 1 pionnen over. Daarvan verdwenen er echter 2 in het doosje en nu was het de tegenstander die op een verkeerd veld schaak gaaf en daardoor enkele zetten later de dames moest ruilen en het resterende pionneneindspel alsnog verloor. Wederom op voorsprong dus. Ron had toch een steek laten vallen en de tegenstander had die opgeraapt middels pionwinst. Vermoedelijk had wit een eindspel met 3 pionnen tegen toren op het bord kunnen krijgen dat gewonnen was, maar er kwam de volgende positie op het bord:

Wit Kg3, Tc1, g5, h4, f3  Zwart Kf5, Tc4, c2 en die positie is remise. Ron heeft ongelofelijk hard gevochten en op grond daarvan deze remise verdiend, maar de eerlijkheid gebied natuurlijk ook te zeggen dat wit hier een half punt heeft laten liggen.

Bij deze 4-3 stand was het dus aan Marcel om de o zo belangrijke wedstrijdwinst binnen te halen. Immers, indien we zouden winnen hadden we 5 punten, stonden we gelijk (qua matchpunten) met PION en waren 5 teams binnen bereik. Dan waren 3 punten uit de komende wedstrijden voldoende en mogelijk was zelfs dat 2 punten of zelfs 1 (nl indien PION bleef verliezen) om klassebehoud te verzekeren.

De stelling die op het bord kwam Wit Kc3, Ld4, h3, f3, c4  Zwart Kc6, Ld6, h5, f4, a4 maakte dit alleszinds mogelijk. Weliswaar heeft zwart de slechte loper aangezien zijn f4-pion zwak is en heeft wit bovendien de goede randloper (zijn loper staat op de zwarte velden en maakt het daardoor mogelijk dat zijn h-pion kan promoveren), maar zwart heeft ook de verste vrijpion (a4) . Indien wit zijn c-pion moet opgeven voor die a-pion danwel de f-pion is remise niet te vermijden.  Deze stelling is remise. Ook had Marcel nog ruim 15 minuten en de tegenstander nog 5. Een mogelijkheid die in aanmerking komt is om via de lange diagonaal te verdedigen onder opgeven van pion f4 (het idee: 1)… Le7 2)Le5,Kc5 3)Lf4,Lf6 4)Kd3, a3), maar ook de partijvoortzetting met de zwarte loper in de witte positie levert remise op indien men het goed speelt nl 1)…La3 2)Le5,Lc1 3)Lg7,La3 4)Le5,Lc1 5)Kb4,a3 6)Kb3,Kc5 7)Lc3,a2 8)Lb4,Kd4 9)Lc3,Kc5 remise terwijl men zelfs een winstpoging kan ondernemen met 9)…Kd3 10)c5,Le3 11)c6, Lb6 12)Lb2 (vooral niet Le5 wegens Lc7!) 12)…,Ke2 en het is zwart die aan de trekker zit. Daarom moet wit  8)Le5,Le3 9)Lf6,Ld2 met remise toestaan. In de partij speelde zwart het evenwel verkeerd en verloor na  1)…Lc5 2)Le5, omdat Ld6 faalt op ruil.

Triest, het zoveelste matchunt wat we dit jaar hebben weggegeven. Als we nagaan dat we tegen De Combinatie (4-4) hadden moeten winnen) en tegen Veldhoven (3½-4½) gelijk hadden moeten spelen, nog afgezien van de betere positie na 2 uur spelen tegen Veenendaal (2-6 !), dan hadden we met gemak 3 punten meer kunnen hebben. In zo’n geval was handhaving vrijwel zeker. Nu wordt het HOPEN op twee bevliegingen onzerzijds.

UVS – Geleen : 5½ - 2½    à degradatie is nu onafwendbaar

Al snel was duidelijk dat we ook ditmaal weer een hoop afmeldingen hadden en niet in de sterkst mogelijke opstelling konden spelen. Paul, Eli, Wolfgang, Svenja , Niclas en Ron waren niet beschikbaar. Ook Marc was pas op het laatste moment bereikbaar. Kortom : weer een hoop problemen tot en met de vrijdagavond voorafgaande aan de wedstrijd om het team van 8 spelers compleet te krijgen. Sebastiaan Smeets was de vervanger en ditmaal zou hij niet opgeofferd worden. Gelukkig wist Wolfgang zich toch nog vrij te maken (hij was als begeleider van 8 spelers van Heinsberg EN in functie aanwezig bij het jeugdkampioenschap van NRW) zodat we in ieder geval een beetje ‘redelijk’ team konden opstellen. Gezien de stand op de ranglijst moesten we beide komende wedsrtijden winnen om (min of meer) zeker te zijn en bood eenmaal winst plus eenmaal gelijk nog een minieme kans.

Het begon wederom goed tegen het gemiddeld zo’n 100 ratingpunten stereker UVS (Uit Vrienden Samengesteld, tja ‘What’s in a name’ zij spelen ook al heel wat jaartjes met dit team en zijn een paar jaar geleden kampioen in onze klasse geworden maar kort daarna weer gedegradeerd). Van tevoren hadden we bepaald dat bepaalde spelers vanaf het begin voor de volle winst zouden gaan in de hoop dat indien zij hun doel zouden halen de anderen konden profiteren van het ‘niet per sé op winst te hoeven spelen’. Leo(3,w) en Jack(2,z) speelden daarom vanaf het begin zeer scherp.

Na zo’n 2uur spelen zag het best goed uit (o.a. getuige dat de tegenstander van Tony(4,z) remise moest weigeren zoals hij zei). Rond die tijd had Sebastiaan(8,z) een pluspion waartegenover stond dat de tegenstander aanvalskansen had. Wolfgang(7,w) stond iets vrijer, eigenlijk een positie die hij graag speelt.  Benjamin(6,z) gaf aan dat hij goed stond en had wellicht ook wel goede mogelijkheden, doch de meeste spelers vertrouwden dit oordeel niet en oordeelden dat er een dynamisch evenwicht was met wellicht een klein plusje. De tegenstander had evenwel meer ruimte en daardoor ook kansen. Wel veel beter stond Rien(5,w). Niet alleen bleef de tegenstader achter in ontwikkeling maar zijn stukken stonden gewoon niet lekker. Echt een stelling voor Rien en we vertrouwden erop dat hier goede winstkansen waren. Bij Tony moest de tegenstander oppassen dat zijn loper niet verloren ging, waar echter tegenover stond dat deze meer ruimte en vrijer spel voor zijn stukken had. Op een bepaald moment werd de loper geruild en bleef een eindspel met elk 2 torens + paard en een sloot pionnen over. Zou eigenlijk houdbaar moeten zijn, maar uiteindelijk ging het hier mis. Leo(3,w) offerde 2 pionnen voor open lijnen tegen de vijandelijke koning en indien hij het (voor de hand liggende) Tg3 had gespeeld (en zo een pion had teruggepakt) zou zwart het zeer lastig hebben gekregen (zoals tijdens de analyse bleek). In plaats daarvan offerde hij een paard maar overzag dat een gegeven paard ook kan worden teruggegeven. Hierdoor bleef hij een pion in slechte positie achter en verloor al vrij snel. Jack(2,z) was de enige die speelde tegen iemand met een lagere rating (ook al waren dat maar een paar punten) en daarom moest hij proberen te winnen om als team een kans te maken en hij speelde daarom zeer scherp. De tegenstander had zich voorbereid en volgde ene analyses van Hubner tegen het systeem wat Jack speelt. Even leek het erop dat de witte aanval snel zou doorslaan maar de witte koning kwam ook zwaar onder vuur te liggen. Pionoffers en hangende stukken alom. Dan leek de ene, dan de andere aan het langste eind te trekken. De tegenstander gebruikte evenwel meer tijd en moest nog 14 zetten in 20 minuten doen, daarna na 11 in 5 minuten en de nood werd steeds hoger en de stelling steeds ingewikkelder. Jack liet bewust zijn dame insluiten om vervolgens via familieschaakje deze feitelijk te ruilen. Zelfs op dat moment was de balans (zo bleek uit computeranalyse) nog niet verbroken. Onder tijdsdruk tastte wit echter mis en gaf 2 zetten later op.

Hierdoor kwamen we op op 1½-1½ want na het verlies van Leo had de tegenstander van Sebastiaan de pion middels een kleine combinatie teruggewonnen, maar vertrouwde het niet meer en had remise aangeboden. Na overleg en ‘nadenken op er iets concreets in de stelling zat’ werd dit geaccepteerd. Mooie prestatie van onze jeugdige invaller!. Marcel (1,w) stond toen zeker niet minder en de druk van Rien werd steeds heviger. Het zag er best goed uit. Dat veranderde toen Tony in de problemen kwam en het uiteindelijk niet kon bolwerken. Ook bij Benjamin namen de zorgen toe. De tegenstander wist dame tegen 2 torens + pion te ruilen en hij zou eigenlijk het initiatief hebben moeten behouden. We weten echter dat Benjamin in zulke posities best taai kan zijn en beoordeelden die positie danook als ‘niet verloren, zou nog kunnen kantelen in ons voordeel’. Minder positief nieuws viel er te melden over de partij van Wolfgang. Langzamerhand kreeg de tegenstander steeds beter spel en kwam hij onder druk te staan. Uiteindelijk betekende dat pionverlies.

De beslissing viel echter in de partijen van Rien en Marcel. Allereerst pakte Rien een pion, maar gaf de tegenstander daardoor wel de gelegenheid om zelf actief te worden en even later meldde de tegenstander in de analysezaal dat hij gewonnen had. Hier hebben we toch een vol punt weggegeven. Weer een kwartiertje later kwam ook de tegenstander van Marcel in de analysezaal zeggen dat hij geluk gehad had want inplaats van dat hij de winnende zet uitvoerde maakte hij een fout en verloor. Hiermee was de wedstrijd beslist ondanks dat Wolfgang en Benjamin nog lang vochten. Wolfgang bleef zijn pion achter, maar bereikte wel een (niet al te lastige) remisepositie (loper + pion tegen paard + 2 pionnen) die hij in tijdnood echter toch verloor door zijn loper op de verkeerde diagonaal te zetten en zo zijn pion te verliezen. Benjamin wikkelde af naar een stelling met dame tegen toren+loper+paard en wist daarna de witte dame te vangen.

Alles bij elkaar een (te) ruime nederlaag die evenwel laat zien ‘goed staan’ nog lang niet betekent dat je ook wint. Het verschil van gemiddeld ca 100 ratingpunten per bord deed zich uiteindelijk toch gelden en toont eens te meer aan dat ‘vechten’ essentieel en lonend is in teamwedstrijden. Winstkansen hebben we echter wel degenlijk gehad. Door deze nederlaag zijn we pratisch gedegradeerd want het goedmaken van 2 matchpunten en 5 bordpunten in de laatste ronde is welhaast onmogelijk. Neemt niet weg dat we dat wel moeten proberen.

Terugkijkend op het seizoen moet gezegd worden dat de degradatie ‘onnodig’ is aangezien we heel concreet kunnen aangeven in welke partijen we matchpunten hebben weggegeven op momenten dat de andere partijen reeds beeindigd danwel duidelijk waren. De hoofdoorzaak van de degradatie is echter dat we geen enkele wedstrijd in de sterkst denkbare opstelling hebben gespeeld. Te vaak een groot aantal afmeldingen en zelfs tweemaal niet in staat zijnde om 8 spelers achter de borden te krijgen maakt gewoon dat er onrust ontstaat en de overige spelers ook niet weten waar ze aan toe zijn. Een aantal van de spelers die wel regelmatig gespeeld hebben heeft reeds aangegeven ook komend seizoen mee te spelen. Wel hebben ze aangegeven dat we ervoor moeten zorgen dat we niet 6 maar 8 vaste spelers moeten hebben.

Het is nu van belang om zo snel mogelijk de kalenders van de nederlandse, belgische en duitse bonden met elkaar te vergelijken en het team te gaan samenstellen.

Jack Renet.

Afscheid met een gelijk spel  Geleen – De Drie Torens 4 –4

Gezien de stand op de ranglijst was vooraf duidleijk dat deze wedstrijd om ‘des keizers baard’ zou gaan. Met 2 matchpunten en 5 bordpunten achter op ‘veiligheid’ waren een 7-1 winst plus een 6½-1½ nederlaag van Veldhoven nodig om te handhaven. Niet realistisch en derhalve kon er ook vrijuit gespeeld worden.

Toch leek het erop alsof we nog een onvermoede kans op handhaving zouden krijgen : de tegenstanders uit Tilburg stonden 4 matchpunten boven ons en waren in principe onbereikbara. Pakweg een kwartier voor aanvang van de wedstrijd ontvingen we echter bericht dat een auto met daarin 5 spelers ‘ergens’ langs de weg stond met een kapotte koppakking. Zouden zij te laat komen (meer dan een uur na aanvang) dan zouden ze 2 punten in mindering gebracht krijgen waardoor ze binnen ons bereik zouden komen indien we de wedstrijd (die dan moest worden overgespeeld) zouden winnen. Op een dergelijke wijze handhaven is natuurlijk niet iets waarnaar je op zoek bent en gelukkig kwamen ze ongeveer 35 minuten na het officiele aanvangstijdstip toch opdagen. Geeft echter eens te meer aan dat het geen overbodige luxe is om ruim op tijd te vertrekken en altijd extra speling in de tijd te houden.

Ook ditmaal bleken we niet in staat om het sterkst denkbare team op de been te krijgen. Naast het meermaals weggeven van matchpunten (op momenten dat die eenvoudig voor het grijpen lagen) is dit de belangrijkste oorzaak van de degradatie. Komend seizoen zullen we toch echt op een andere wijze met de externe wedstrijden moeten omgaan en een team op de been moeten brengen waarvan de spelers ook daadwerkelijk spelen, aan papieren tijgers heb je niets. De klokken werden dus pas rond 13.45 uur aangezet nadat paniek en opluchting bij de Tilburgers gezakt was. De enige wijze waarop Benjamin ditmaal schitterde was ‘afwezigheid’. Ofschoon hij deelname bevestigd had kwam hij niet opdagen en dat betekende (alweer) een reglementaire nederlaag, de 3e dit seizoen en ook dat is iets wat gewoon onaanvaardbaar is.

De partijen gingen lange tijd ongeveer gelijk op waarbij we her en der kleine plussen zagen. Marcel Frenken(3,z), Ron van Dinteren(7,z) en Wolfgang de Cauter(6,w) stonden onder druk, maar Jack Renet(1,z), Rien Seip(5,z) en Mark Hendrikx(8,w) hadden plussen terwijl Tony Hendrikx(2,w) zeker niet minder stond.

Na alle blunders die Marcel dit seizoen heeft begaan (meermaals in goede danwel behoorlijke stellingen) was het ditmaal de tegenstander die blunderde en de stukken in de doos mocht doen zonder te scoren. Ron had inmiddels een pion verloren maar was nog niet kansloos. Hij probeerde die terug te krijgen middels het (door het nemen van een pion) laten opsluiten van een loper op a2. Waar hij niet op had gerekend was dat de witte koning vanaf g1 met zevenmijlslaarzen zou komen marcheren. Hij offerde nog een kwaliteit (tegen pion) teneinde die loper weer te activeren, maar had overzien dat een schaakje tot verlies van een van beide lopers zou zorgen. Tony remiseerde hierna in een partij waarin de spelers om beurten aanval leken te krijgen maar waarin de ander dat wist te neutraliseren.

Dan volgt de beslissing in deze wedstrijd : Rien had een beter eindspel op het bord getoverd en was bezig de druk te verhogen. Hij overzag echter een tactische wending en verloor een stuk en daarmee de partij.

Even later kwamen we weer dichterbij doordat Mark zijn partij won. Hij speelde een vreemde partij en had zijn koning op e1 gehouden met daarvoor pionnen op d2-e2-f2. Zijn druk op de zwart koning op g8 via de h-lijn en de diagonalen bleek echter teveel voor zijn tegenstander.

Wolfgang en zijn tegenstander hadden inmiddels een stelling waarin beiden problemen hadden om verder te komen daar dit alleen zou kunnen gebeuren door grote risicos te nemen, uiteindleijk werd hier de ‘vrede van Neerbeek’ getekend en de 4-4 definitief.

Voordien had Jack een toreneindspel met een pluspion in winst omgezet. Direct na de opening had hij (volgens Rien) ‘inventief gespeeld’ en al snel afgewikkeld naar een stelling waarin 3 lichten stukken en wat pionnen geruild waren. Hierdoor bleef de tegenstander met een zeer zwakke d-pion en de slechte (tegen goede) loper zitten. In plaats van Jacks techniek op de proef te stellen besloot wit een pion te offeren voor aanval. Deze kwam echter niet echt van de grond. Meerdere spelers hebben reeds aangegeven ook komend seizoen voor Geleen-1 te willen spelen. Enkele andere spelers willen wel spelen maar zitten ermee dat er mogelijk overlap met België en Duitsland is.

Persoonlijke scores:

3 spelers (Jack, Marcel, Wolfgang) hebben altijd gespeeld. Zij zijn tevens de topscorers waarbij Marcel duidelijk beneden zijn kunnen gepresteerd heeft en Jack ook minder gebracht heeft dan in voorgaande KNSB-seizoenen.

Rien en Tony speelden 7 keer mee (waarbij Tony eenmaal afwezig was i.v.m. het huwelijk van zijn broer Mark). Beiden hebben niet goed gescoord. Rien heeft enkele keren echt iets laten liggen maar wel een zeer mooie winst behaald in de wedstrijd tegen Dubbekschaak, terwijl Tony vaak tegen een zeer sterke tegenstander gespeeld heeft en her en der goede danwel remise posities niet wist te verzilveren. Beiden hebben geen geweldig seizoen achter de rug.

Leo had vooraf aangegeven 5 keer mee te doen en heeft dat waargemaakt met een (gezien zijn rating) te lage score, temeer daar hij niet op de hoogste borden gespeeld heeft. Ook van Benjamin werd meer verwacht. 6 keer meespelen (en ‘wegblijven’ in de laatste ronde!)  en slechts 2½ punt is minder dan verwacht.

In totaal hebben we dus 7 ‘vaste’ spelers gehad die samen SLECHTS 52 van de 63 partijen speelden, effectief dus 6 vaste spelers. Hieruit haalden zij 22½ punt zijnde 43% . Dat is gewoon te weinig.   Vooraf werd verwacht dat Svenja vaak zou spelen, doch met slechts 3 optredens kwam hier niets van terecht.Mark is conform verwachting en afspraak ‘een aantal keren’ ingevallen en Ron kwam gaandeweg het seizoen weer als invaller beschikbaar. Alle drie hebben met hun score van 1 uit 3 niet ‘slecht’ maar ook niet ‘goed’ gepresteerd, iets meer was gehoopt. Sebastiaan en Robbie zijn 2 en 1 keer ingevallen en beiden hebben goed gespeeld en vooral gevochten. Ondanks ½ uit 3 niets dan lof voor hun.

Essentieel was dit seizoen dat Paul (1 uit 1), Eli (1 uit 1 plus 1 winstpartij die reglementair in een nederlaag werd omgezet) en Niclas (1 uit 2) te weinig konden spelen. Weliswaar hebben ze alle drie vooraf aangegeven slechts af en toe te kunnen spelen, maar er werd toch echt op gerekend dat zij meer dan 5 partijen (samen) zouden spelen. Wanneer zij pakweg 10 partijen hadden kunnen spelen (en dus samen min of meer 1 vaste speler vormden) hadden we ongetwijfeld meer matchpunten gehad.7 min of meer vaste spelers is gewoon te weinig, dat zullen er 8 of zelfs 9 moeten zijn. Dat is een les die we moeten trekken voor komend seizoen.De laatste ronden hoorden we keer op keer van de tegenstanders dat we een goed team hadden en dat men het raar vond dat we zo laag stonden. Dit geeft wel aan dat we in potentie best in deze klasse kunnen spelen, maar dan zal er wel iets moeten veranderen aangaande de opkomst!

Jack Renet.